بیش از بیست سال پیش با خوندن کتاب دمیان(امیل سینکلر) با ترجمه‌ی رضایی اصلن ازش خوشم نیومد و تا هفته‌ی پیش ک ب زبان آلمانی خوندمش و اقرار می‌کنم برای من خواندنی‌ترین کتاب هرمان هسه شد .

کتابی ک در اون با جوانی جویای معنا ، در طلب رسیدن ب وحدت ، شکلی دیگه از مفهوم تربیت ، عرفان و جامعه روبرو هستی . این کتاب مختص کسانی ست ک در طلب یگانگی ، تمامیت و وحدت وجودن .کتابی ک می‌شه اون رو آینه‌ی تمام‌ نمای سه اندیشه دونست . رمانتیسم آلمانی ، عرفان و شرق‌گرایی و آثار و اندیشه‌های نیچه و یونگ و همچنین حالِ زمانه‌ای ک اثر در اون ب نگارش درآمده است .

زبان تمثیلی و نثر شاعرانه هسه واقعن این اثر رو ب تابلویی بی‌بدیل شبیه کرده !

میگه : شیطان قدیمی‌ترین دوستدار معرفت است ، زیرا این شیطان بود ک با خوراندن میوه ممنوعه ب انسان ک همان حکمت‌ و آگاهی بود او را از بهشت کودکی و نابالغی ب در آورد .